Lucky Number 13

Και ο κλήρος πέφτει στον….Βασίλη. Ήρθε η ώρα λοιπόν και για τον Billy να κάνει το διάλειμμα του και όπως όλα τα καλά παιδάκια (σχεδόν όλα) να στρατευθεί. Η μοίρα όμως τον έφερε να καταταγεί σε ένα από τα πιο δύσκολα και σκληρά τάγματα του Ελληνικού στρατού, του Υλικού Πολέμου. Ναι, ναι ξέρω σας κόπηκε η ανάσα από την φοβερή αυτή είδηση. Ο μόνος που μπορεί όμως να τον καταλάβει είναι ο Ζάχος. Τι βατράχι, τι υλικοπόλεμος? Ένα και το αυτό!! Ξεκίνησε λοιπόν ο ήρωάς μας να πάει για το άντρο του τάγματος αυτού. Τη Λαμία. Ε δεν μπορώ να πω ότι πέρασε και πολύ άσχημα εκεί, σύμφωνα με τα λεγόμενά του. Έλα όμως που όλα δεν είναι ρόδινα. Προβατώνας!!!! Τι είναι αυτό?? Για κάποιους από εμάς που ξέρουμε λίγα πράγματα από Εβρο τα πράγματα είναι γνωστά. Φοβερό μέρος. Όλες οι ανέσεις, νυχτερινές έξοδοι στα φημισμένα στρατομπαράκια, κόσμος να πάει και να έρχεται και δε συμμαζεύεται.
Billy υπομονή. Σου συμπαραστεκόμαστε όλοι εμείς οι φίλοι σου. Μη ξεχνάς ότι και αυτοί που γελάνε τώρα θα έρθει η στιγμή που θα τους πάρει και αυτούς η μάνα πατρίδα και θα γελάμε εμείς μετά…
Άντε να τελειώνεις να έρθεις πάλι προς τα βόρεια.

Τελικά άλλο να το λες, άλλο να το κάνεις! Μέχρι 12 σου λέει στο spot, με το ζόρι να φτάσει τα 768. Ναι για την εταιρία που σου προσφέρι demek γρήγορες ταχύτητες, μιλάω. Δάκρυσαν τα μάτια μου απο το τρέξιμο. Το μόνο καλό στην υπόθεση είναι η τεχνική υποστήριξη. Α όλα κι όλα. Μετά τι μισάωρη αναμονή στο ακουστικό, συνομιλείς με τεχνικούς που σε κατατοπίζουν αναλόγως. Άσε το άλλο. Γλιτώνεις χρόνο και πρήξιμο, αφού είναι κομματάκι δύσκολο να μπορέσει να σε πάρει κανείς τηλέφωνο, εκτός πόλεως. Οπότε έχεις το κεφάλι σου ήσυχο. Το καλύτερο δε σας το είπα. Το άφησα για το τέλος. Υπάρχουν στιγμές (μεγάλης διάρκειας) που το τηλέφωνο ως εκ θαύματος νεκρώνει. Καμία επικοινωνία με τον έξω κόσμο!! Τερκενλής γιοκ.

Αυτό ήταν! Πόσο μακριά είναι η διασκέδαση? 1 ώρα δρόμος θα απαντήσω. Πήρα λοιπόν και εγώ το αμαξάκι μου και πήγα στον Ξανθό. Με τη θάλασσα στα 100 μ., με  τις μπυρίτσες μας και το γουρουνόπουλο, περάσαμε φίνα. Καλή η Πλάκα (Λιτοχώρου) αλλά χωρίς το μετανάστη μας στην Ολλανδία, τίποτα δε θα ήταν το ίδιο. Ο λόγος για το παπάρι! Αστέιρευτη πηγή γέλιου και σε συνδυασμό με ξανθό, μιλάμε για θανατηφόρα δόση. Βαγγέλη το νου σου και πρόσεχε ε? Εκεί στα ξένα μη φας πολλά κέικ και βαρυστομαχιάσεις!!
Άντε πότε θα έρθει ο Αύγουστος να το κάψουμε πάλι?

Πολύ πέραση έχει τελικά αυτή η Σπάρτη! Ένας ένας, με τη σειρά του, κατεβαίνει να απολαύσει την υπέροχη αυτή πόλη, με τα αμέτρητα αξιοθέατα και τους υπέροχους κατοίκους!! Το καλύτερο απ΄όλα, βέβαια, κρύβεται πίσω από το κέντρο εκπαίδευσης ΚΕΕΜ. Ένα από τα μεγαλύτερα στρατόπαιδα (συγκέντρωσης) των Βαλκανίων. Μπαίνοντας κάποιος, για πρώτη φορά, μέσα στο κέντρο, νομίζει ότι πρωταγωνιστεί σε ταινία του Steven King. Τα σκηνικά περιλαμβάνουν απόλυτο σκοτάδι, καταιγίδα, απέραντη έκταση γεμάτη με τεράστιους ευκάλυπτους και φυσικά κοπάδια με κοράκια να πετούν σε κύκλους, πάνω από το κεφάλι σου. Απερίγραπτη εμπειρία. Όλα αυτά είναι ευτυχώς την πρώτη μέρα. Μετά τα πράγματα…χειροτερεύουν. Βαγγέλη το νου σου. Νίκο anime υπομονή. Days of glory are coming…

 Κάθομαι συχνά και σκέφτομαι, πόσο κλέφτης μπορεί να είναι ένας οργανισμός? Ποια εταιρία ‘είχε’ ειδικότητα στην εκμετάλλευση των πελατών της?Την απορία μου αυτή την έλυσα, τη στιγμή ακριβώς, που έβαζα το καινούριο μου router και έμπαινα στο μαγικό κόσμο του ADSL (με άλλη εταιρία ΦΥΣΙΚΑ)!
Διαφορές, πολλές!Γρήγορο Internet, απεριόριστες κλήσεις, ταυτόχρονη συνομιλία στο τηλέφωνο και πλοήγηση (σταμάτησα να τρώω τσουρέκια), free τηλεόραση και όλα αυτά στη μισή τιμή!!Βέβαια έπρεπε να περάσουν πολλά πολλά χρόνια για να συμβεί αυτό στην Ελλάδα, αλλά όπως έλεγαν οι προγονοί μας, κάλιο αργά παρά ποτέ…
Τέρμα το μονοπώλιο και όπως λέει και ο φίλος μου ο Δημητρός, από Δεκέμβριο 24αρα!!!
Ε ρε γλέντια…
Καλέ μου φίλε καπετάν Πλωμάρη, υπομονή. Με τον πρώτο λογαριασμό θα καταλάβουν!
Οι πάπιες συμπάσχουν.

Χαιρετίζω τους πολυπληθείς internetακηδες, αναγνώστες του καινούριου μου blog!!!Σας καλωσορίζω και σας ευχαριστώ για την πληθώρα comments, που κατέκλυσαν, κυριολεκτικά, το blog, από την πρώτη κιόλας μέρα λειτουργίας του.Δυστυχώς ανειλημμένες υποχρεώσεις, λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας, δε μου επέτρεψαν να διαβάσω όλα τα comments…!Υπόσχομαι όμως να το κάνω στο άμεσο μέλλον.Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Νίκο anime, που με βοήθησε στο στήσιμο αυτής της ιδέας.Νίκο γερά, μη μασάς.Κάντους τη ζωή δύσκολη…